انجمن اسلامی پلی تکنیک:خواب حاکم نمودن ترس و خفقان بر دانشگاه های کشور، خوابی پریشان و غیرقابل تعبیر است

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امرکبیر(پلی تکنیک تهران)، با صدور بیانیه ای به بازداشت گسترده دانشجویان اعتراض کرد. انجمن اسلامی امیرکبیر خواستار آزادی فوری علی عزیزی، علی نیکونسبتی، پدارم رفعتی و همچنین مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری شده است. متن این بیانیه به شرح زیر است:

به نام خداوند درهم کوبنده ستمگران

 رویای شیرین دستگاه اقتدار و سرکوب که می کوشید با صدور احکام سنگین زندان برای مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در خیال واهی خود تیر خلاص را بر پیکره جنبش مستبدستیز دانشجویان این مرز و بوم بنشاند، با خروش خشم دانشجویان، تصویر کابوس یافت و طنین فریاد «مرگ بر دیکتاتور» چنانش برآشفت که سراسیمه و بی خود از خود، زوزه کشان به هر سو پنجه می افکند که اسباب التیام زخمهای چرک آلود و متعفن خود را فراهم آورد. غافل از آن که در انتخاب مرهم بر خطاست و آرامشش از طریق بازداشت و دستگیری دانشجویان نه تنها نامیسر است که روز از پی روز بر موج اعتراضات آزادی طلبانه دانشجویان و غلیانش خواهد افزود.

 همان گونه که آشکار می نمود، سکوت دانشجویان کشور در مقابل احکام زندان برای دانشجویان بی گناه امیرکبیر تنها خیال خام تمامیت خواهان کژاندیش بود و دانشجویان در دانشگاه های سراسر کشور با برپایی تجمعات گسترده، این احکام ظالمانه دستگاه به اصطلاح مستقل قضایی را به باد اعتراض گرفتند. اما مسئولان مدعی آزادی دولت نهم در حالی که بی کفایتی، عدالت گریزی و آزادی ستیزی شان، عریان در مقابل دیدگان همگان نمایان است، اندک اعتراضی را برنتابیدند و نیروهای دستگاه امنیتی به زننده ترین شکل ممکن اقدام به دستگیری تعداد زیادی از دانشجویان حاضر در تجمع پرشکوه دانشگاه علامه نمودند که با گذشت دو هفته از این ماجرا و آزادی تدریجی برخی دانشجویان، پدرام رفعتی از دانشجویان پلی تکنیک هنوز در بازداشت به سر می برد. شب پرستان به این موارد بسنده نکرده و طی روز گذشته در اقدامی کم سابقه و به شیوه ای وحشیانه به منازل علی عزیزی و علی نیکونسبتی (اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت) یورش آورده و بدون ارائه هیچ گونه توضیحی با تفتیش منازل ایشان، این دو عضو دفتر تحکیم وحدت را به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کردند.

حرف دل یک مادر

مادر يك دانشجو: فرزندان دانشجوي ما را از دانشگاه اخراج مي‌كنند، آنها را بازداشت مي‌كنند، اينها همان بچه‌هاي انقلا‌بي هستند كه در هر راهپيمايي در زمان جنگ دوش به دوش ما با اينكه ۳ يا۴سال بيش نداشتند، شركت مي‌كردند، حال كه به سن۲۲ و ۲۳ سالگي رسيده و دانشجو شده‌اند، بايد اينگونه با آنها رفتار كرد؟ آنها كه تاكنون پا به كلا‌نتري نگذاشته بودند حال بايد بازداشت شوند و در كنار افراد خلا‌فكار و معتاد باشند.سوال من اين است كه سربازان انگليسي كه به آب و خاك ما تجاوز كرده بودند بخشيده شدند و با بدرقه به كشور خود بازگشتند، آيا فرزندان اين آب و خاك قابل بخشش نيستند؟